“เตยว่าคงไม่ดีหรอกค่ะ” เสียงกริ่งด้านนอกดังขึ้น บุษราคัมจึงถือโอกาสเบี่ยงตัวหลบ
“โต๊ะคงจัดเสร็จแล้ว ทานข้าวก่อนหรือจะอาบน้ำก่อน” เขาปล่อยเธอแต่โดยดี
“ทานก่อนก็ได้ค่ะ อาหิวรึยังคะ” เหลือของข้างนอกอีกไม่มาก เธอจะรีบทานข้าว แล้วอาบน้ำจากนั้นตั้งใจว่าจะคุยกับบุณฑริกเสียหน่อย
“อาคะถ้าเตยต้องอยู่บ้านนี้ ใบบัวจะมาหาเตยได้ไหม” มีอีกหลายอย่างที่เธอแพลนไว้กับเพื่อนสนิทและยังไม่ได้ทำ
“ตามสบายถ้าจะชวนเพื่อนค้างก็ได้ ห้องข้างบนนี้เตยเลือกห้องไหนก็ได้ให้เพื่อนนอน หรือถ้าใบบัวชอบรีสอร์ทอยากนอนที่นั่นก็ได้” เขาเปิดทางให้เต็มที่
บุษราคัมแววตาสดใสเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ไม่ต้องนอนห้องอื่นหรอกค่ะอา บัวกับเตยนอนด้วยกันได้”
วันรุ่งขึ้นบุษราคัมลงมาด้านล่างพบว่าภีมกำลังคุยกับชายวัยกลางคน ท่าทางสุภาพเมื่อเขาเห็นเธอลงมาจึงเรียกทันที
“เตยมารู้จักคุณพินิจก่อน เขาเป็นทนายของเรา”
“สวัสดีค่ะ” เธอทักทาย
“
