ตอนที่ 30 ไม่จำเป็นต้อง...

1361 Words

"เดินไหวไหม ให้พี่อุ้มดีกว่า" "ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกค่ะ ชาเดินเองได้" ฉันรีบบอกปัดเพราะอดีตสามีทำท่าห่วงเกินหน้าเกินตาทั้งที่ฉันท้องแค่5เดือนเท่านั้น ใช่แล้วค่ะ วันเวลาล่วงเลยกระทั่งฉันท้องได้5เดือน ความสัมพันธ์ของเรามันชัดเจนค่ะ ไม่ได้คลุมเคลือ เราตกลงกันว่าจะเป็นพ่อและแม่ให้กับลูกในท้องที่กำลังจะเกิดมา ต้องบอกว่าฉันตกลงเองมากกว่า ด้านอดีตสามีเขาไม่มีสิทธิ์มีเสียงออกความเห็นอะไรทั้งนั้น จำยอมต่อสถานะที่ฉันยื่นให้... แล้วที่ฉันแสดงออกว่าเข้มแข็ง ก็ใช่ว่าด้านในจะรู้สึกเหมือนที่สร้างภาพ ฉันยังรัก ยังรู้สึก แต่จะไม่ไปอยู่ในจุดเดิมอีกแล้ว "งั้นก็ได้ ลีหิวไหมแวะทานอะไรก่อนเข้าบ้านก็ดีนะ" อดีตสามียิ้มเล็กน้อยเมื่อโดนฉันปฏิเสธ "อะไรก็ได้ค่ะ ชายังไม่หิว ชาง่วง" ฉันตอบแบบขอไปทีเพราะรู้สึกเหนื่อยที่จะเดินหาของกินและฉันง่วงนอนมาก ตอนนี้ฉันอยู่โรงพยาบาลที่มาฝากครรภ์ เพราะคุณหมอนัดตรวจและอัลตร้า

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD