"เป็นยังไงบ้างชาตื่นแล้วเหรอลูก" ฉันได้ยินเสียงที่คุ้นเคยมาตั้งแต่เด็กนี่คงจะเป็นเสียงของแม่ฉันสินะ
ที่ว่าตื่นแล้วหมายความว่าอะไรล่ะ แล้วเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ที่ฉันเจ็บท้องปวดทุรนทุรายคือ?
เดี๋ยวนะ!
ฉันพยายามลืมตาขึ้นซึ่งมันยากลำบากพอสมควรแสงสว่างของห้อง แยงเข้ามาในตาของฉันจนรู้สึกแสบไปหมด
อันดับแรกที่ฉันทำคือยื่นมือมาลูบที่ท้องนูนป่อง ซึ่งตอนนี้ฉันสัมผัสได้ว่าท้องของฉันมันแบนราบ!
ลูกของฉันไปไหน? นี่คือคำถามที่ฉันต้องการคำตอบ
"มะ... แม่คะลูกของชาไปไหน! พวกเขายังปลอดภัยใช่ไหมคะแม่" ฉันหันหน้าไปเอ่ยถามมารดา ที่กำลังยืนมองฉันอยู่พร้อมกับพ่อแม่ของอดีตสามีและพ่อของฉัน
"หลานทั้งสองของแม่ปลอดภัยดีลูก โน่นไงนอนอยู่ที่เตียงมองเห็นไหม" ฉันหลุบตามองตามที่แม่บอก แล้วก็มองเห็นเด็กน้อยฝาแฝดนอนอยู่บนเตียงของโรงพยาบาลซึ่งมีตู้อบไว้อยู่
"ขอบคุณสวรรค์ที่ไม่พรากเขาไปจากชา" ฉันเผยรอยยิ้มออกมาบนใบหน้าเม
