แม้ว่าจะจูบรุนแรงจนได้กลิ่นคาวเลือดแต่แปงก็ไม่ได้มีท่าว่าจะหยุดแค่นี้
“อื้อ!!!!”
ฉันประท้วงในลำคอพยายามใช้กำปั้นเล็กๆ ทุบรัวๆ ที่แผงอก แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไร
“อื้ออออ” เสียงของฉันแผ่วลงเพราะเริ่มหายใจไม่ออก ตอนนี้มันก็ไม่ต่างอะไรกับกำลังถูกขืนใจจากแฟนของตัวเอง
เฮือกสุดท้ายที่กำลังจะขาดใจแปงก็ถอนริมฝีปากออก ได้โอกาสฉันก็ตวาดใส่หน้าเขาทันที
“นายทำกับฉันเกินไปแล้วนะ!! ทำเหมือนฉันไม่ใช่แฟนแต่เป็นแค่ที่ระบายอารมณ์ของนาย”
“อย่าพูดคำนั้น ห้ามบอกเลิกฉัน!!” ตอนนี้เขาเหมือนคนบ้าไม่มีสติโกรธจนตัวสั่น
“ฉันจะเลิกถ้านายยังทำนิสัยรุนแรงแบบนี้” ฉันตั้งใจพูดขู่ก็เท่านั้น เผื่อว่าอารมณ์ชองเขาจะสงบลงบ้างแต่ไม่เลย
“ดูเหมือนตอนนี้เธออยากจะเลิกกับฉันมากเลยนะ”
แปงกดเสียงต่ำถาม จากนั้นก็จับตัวฉันพลิกคว่ำหน้าแล้วปลดซิบชุดลง
“ยะ อย่านะ ฉันไม่อยากทำ”
“ฉันจะทำ!!”
“นายมันบ้า!”
“ฉันบ้า
