แปงทำสีหน้ามั่นอกมั่นใจว่าฉันจะท้องแน่ๆ แถมยังจะพาไปตรวจที่โรงพยาบาลให้ได้
“ก็บอกว่าไม่ได้ท้องไง จู่ๆ เป็นบ้าอะไรถึงคิดว่าฉันจะท้องเนี่ย” ฉันตะเบ็งเสียงบอกรอบที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้แต่เหมือนว่าแปงจะมั่นอกมั่นใจเหลือเกิน
ขณะที่คุยกันอยู่พ่อเดินกลับเข้ามาในบ้านพอดี แล้วแปงก็รีบวิ่งโผล่ไปดักหน้าพ่อเอาไว้
“มีอะไร” พ่อถามอย่างแปลกใจกับท่าทางขอบแปง
“ผมว่ามีนากำลังท้องครับ”
“แปง!!! นายพูดมั่วไปกันใหญ่แล้วนะ” ฉันรีบเดินมาหยิกแขนแปงแรงๆ เพื่อเรียกสติ
“ลูกท้อง?” พ่อถามอย่างตกใจกับคำพูดของแปง แถมยังมองฉันราวกับว่าเชื่อ
“เปล่านะคะเขามั่ว” พอฉันบอกแบบนั้นพ่อก็หันมองหน้าแปงเขม็ง ก่อนจะออกคำสั่งเด็ดขาด “ห้ามทำให้ลูกฉันท้องก่อนแต่งเด็ดขาด”
“จะแต่งแล้วนะครับ”
“ไม่ได้คือไม่ได้” พ่อพูดเด็ดขาด
“เด็กจะมาเกิดคุณพ่อจะคุมกำเนิดได้ยังไงครับ”
“แปง!! พูดจาไร้สาระเดี๋ยวพ่อก็โกรธหรอก” ฉันกระซิบบอกให้แปงเบ
