"ปล่อยค่ะ" หญิงสาวยอมรับว่าอายมาก อายจนไม่กล้าเปิดประตูออกมาหาเขาทั้งๆ ที่คิดถึงมาก แต่นั่นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ถึงแม้ว่าความต้องการของเธอจะมีมากก็ตาม แต่ถ้าไม่เมาก็คงไม่กล้าทำแบบนั้นแน่
"จะอายทำไม..พี่ยังไม่อายเลย"
"แล้วพี่จะอายทำไมล่ะ"
"ก็พี่เป็นคนเริ่มก่อนตั้งหลายครั้ง.."
"พี่เป็นผู้ชายนี่ ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ" กำปั้นเล็กเริ่มรัวเข้าที่ต้นแขนของชายหนุ่มแบบเอียงอาย
"รู้ตัวไหมว่าน่ารักแค่ไหน" ไนท์เริ่มเปลี่ยนประเด็น พอได้กลิ่นกายของเธอ ก็คึกขึ้นมาอีกครั้ง
"ไม่ต้องมาชมเลยนะ ไหนบอกจะเลิกกันแล้วไง ตามมาทำไมล่ะ" เธออุตส่าห์เขียนข้อความไว้ตั้งมากมาย เผื่อว่าจะไม่ได้เจอเขาอีก เพราะจะให้กลับไปง้อ เธอคงไม่กล้ากลับไปอีกแล้ว
"จะเลิกได้ไงรักขนาดนี้"
"คะ" จันทร์จ้าคิดว่าฟังผิด นี่เขาบอกรักเราเหรอ
"พี่รักเรามากนะจันทร์จ้า พี่คงอยู่ไม่ได้ถ้าขาดจ้าไป" เขาคิดถึงเธอทุกลมหายใจเข้าออก ไนท์ยอมรับว่าด
