บทที่ 33

1238 Words

"เอ้าา..ไปไง" พอเขาเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมา ก็ได้ยินแม่ของเธอบอกว่าเพื่อนออกไปกับจันทร์จ้าแล้ว "มีอะไรกันอีกหรือเปล่าลูก" ชม้อยกลัวว่าลูกเขยกับลูกสาวจะทะเลาะกันอีก ตอนที่สงกรานต์กลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อนโทรให้จันทร์จ้ามารับ..ที่เพื่อนทำแบบนี้ แค่อยากจะรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเขา งานนี้มันคืองานที่เขารักมาก สงกรานต์ทำตั้งแต่ตอนเรียนอยู่มหาวิทยาลัยจนจบออกมา ก็ไม่เคยทิ้งงานนี้เลย แต่ทำไมอยู่ดีๆ เขาถึงบอกว่าลาออกจากวงนั้นแล้ว..มันเพราะเหตุใดกันแน่ พอเพื่อนมาถึงก็เป็นเวลาค่ำมืดมากแล้ว คนเที่ยวส่วนมากต่างก็ทยอยกันเข้าไปจับจองโต๊ะนั่ง ส่วนบนเวทีเริ่มมีการแสดงโชว์บ้างแล้ว แต่ดูเหมือนว่าจะกร่อยไปหน่อย ทั้งคนโชว์ และคนนั่งดื่มอยู่ด้านล่าง เพราะหลายคนต่างก็คิดถึงสงกรานต์..จุดขายของโรงเหล้าแห่งนี้ "โชคดีจังเลยโต๊ะประจำเรายังว่างอยู่" เพื่อนรีบชวนจันทร์จ้าไปนั่งที่โต๊ะนั้น "มึงดื่มไม่ได้นะเว้ย"

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD