บทที่ 12

"เพื่อนไปก่อนนะคะพี่ไนท์" พอถูกสงกรานต์ตำหนิเรื่องชุด เพื่อนก็ถึงกับน้อยใจ "เดี๋ยวพองานเริ่ม พี่จะออกไปหานะ วันนี้เตรียมเงินมาซื้อพวงมาลัยเยอะเลย" "ดีใจจังยังไงก็มีพี่ไนท์คนหนึ่งที่จะคล้องมาลัยให้เพื่อน ยังกลัวอยู่ว่าจะนั่งตบยุงอยู่คนเดียว" "สวยๆ แบบเพื่อนใครจะปล่อยให้ตบยุงล่ะจ๊ะ" ไนท์ยังพูดปากหวานต่อแบบไม่ดูหน้าเพื่อนเลยด้วยซ้ำ..เพื่อนในที่นี้คือสงกรานต์นะ เพราะตอนนี้ยืนทำหน้าบูดบึ้งอยู่ด้านหลัง "เพื่อนจะรอนะคะพี่ไนท์" ก่อนไปเพื่อนยังหันมาบ๊ายบายไนท์อีก "คนอะไรน่าร้ากกอ่ะ" "มึงอย่าบอกนะว่ามึงจะไปงานวัดจริง" "ถ้าไม่ไปงานวัดกูจะแบกสังขารมาหามึงทำไม" "แต่กูไม่ไป" สงกรานต์กำลังจะเดินเข้าบ้าน แต่ถูกไนท์คว้าตัวเอาไว้ก่อน "มึงไม่ไปวันนี้มึงได้เจอดีกับกูแน่..ไอ้สง" "ถ้ามึงจะไปคล้องมาลัยให้สาว มึงก็ไปเองสิ" "กูจะกล้าไปได้ยังไง วัยรุ่นบ้านมึงก็ดักตีหัวกูน่ะสิ" "สมน้ำหน้า" "อ้าวไอ้นี่วอนหาเรื่อง" [วัด] ตอนนี้ที่วัดครึกครื้นมาก ไม่ได้มีแค่รำวงหมู่บ้าน ยังมีวงดนตรีของวัยรุ่น อยู่อีกมุมนึงของวัดนั้น "คนเยอะมากเลยว่ะเพื่อน" "อืม" เพื่อนตอบจันทร์จ้าแต่สายตาก็มองไปรอบๆ ยังชั่งใจอยู่ว่าสงกรานต์จะมาไหม ถ้ามาเขาจะมาคล้องมาลัยให้เธอไหม "วันนี้สาวรำวงหมู่บ้านเรา มีแต่สวยๆ เชิญท่านผู้ใหญ่ใจดี..สองมือล้วงกระเป๋า..สองเท้าก้าวออกมา..จับจองกันได้เลยว่าจะขอสาวสวยคนไหนเต้นรำวงด้วย" พิธีกรประจำรำวงนั้นก็ได้กล่าวขึ้น ทั้งหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ ต่างก็รีบเอาเงินไปแลกพวงมาลัย "ถอยออกไป" คนกำลังยืนต่อแถวที่จะซื้อมาลัยไปคล้องให้สาวรำวง ก็ถูกตัดหน้าด้วยลูกชายผู้ที่มีอิทธิพลที่สุดในตำบลนี้ นั่นก็คือ ชาติลูกชายกำนันชัย "รอบนี้ผมเหมาก็จริง แต่ผมขอแค่คนเดียว" ชาติพูดพร้อมกับก้าวเดินออกมาด้านหน้า สาวรำวงต่างก็มองไปดูว่าใครเป็นคนเหมารอบแรก "แย่แล้วเพื่อนไอ้คนนั้นนี่!" "มันเป็นคนแถวนี้เหรอ" "กูว่ามันหมายถึงมึงแน่เลยว่ะเพื่อน" "เอาไงดีกูไม่อยากจะรำวงกับมัน" เพื่อนและจันทร์จ้าต่างก็กระซิบพูดกัน "หนีตอนนี้ทันไหมวะ" จบคำพูดเพื่อนก็ลุกขึ้นหวังจะเดินหนีออกจากกลุ่มนางรำ "เดี๋ยวก่อนสิจ๊ะคนสวย จะรีบไปไหน" ลูกน้องไอ้ชาติรีบวิ่งมาดักหน้าเพื่อนไว้ "มึงห้ามรุนแรงกับผู้หญิงของกู" ชาติเดินมาถึงก็ตวาดลูกน้อง เหมือนจะโชว์พาวเวอร์ "ครับ" ลูกน้องของมันพูดพร้อมกับก้าวถอยออกไป "ที่รักจ๋า..เราออกไปรำวงกันเถอะ" มืออันหยาบคายยื่นมาคว้าเอวบางของเพื่อน แต่เพื่อนไม่ยอมให้มันถูกตัวเธอหลบได้ก่อน "มาตรงนี้เพื่อน" จันทร์จ้ารีบเอาตัวเองมาบังเพื่อนไว้ "ที่นี่วัดนะ!" "ถอยไปจ้ะ วันนี้พี่ไม่ได้ต้องการน้อง แต่พี่ต้องการน้องผมทองข้างหลังนั่น" มันผลักตัวของจันทร์จ้าออก จนเธอล้มลงไป "จ้า!" เพื่อนกำลังจะไปช่วย แต่ถูกไอ้ชาติคว้าแขนกลับมาก่อน "ปล่อยนะ!!" ตุ๊บ!! "โอ้ย!!" สิ้นเสียงโอ๊ย..ร่างไอ้ชาติก็ลงไปกองที่พื้น หลายคนต่างก็มองดูเจ้าของเท้าที่กล้าถีบลูกชายกำนันชัย..