เย็นวันนั้นบ้านโชติภิวรรธมีงานฉลองภายในที่เรื่องร้ายๆ จบลงไปหนึ่งเรื่อง มัทรีอุ้มลิลลี่วางบนตักเกาคางให้มันซึ่งเจ้าแมวยักษ์ก็นอนนิ่งให้ปรนนิบัติอย่างดี
ในระยะหลังมัทรีไม่มีโอกาสได้เล่นกับมันมากนักเพราะต้องระวังอวัช เธอยังไม่วางใจให้ลูกชายอุ้มหรือจับแมวเพราะเกรงว่าภูมิแพ้จะกำเริบจนมีอาการหอบหืดตามมา แต่วันนี้อวัชไปกับอดีตพี่เขยเธอจึงเล่นกับมันได้ตามสบาย
“พี่หมอคะ ลิลลี่ไม่มีแฟนเหรอ มาศอยากเลี้ยงลูกแมว” เจ้าของมีท้องก็อยากให้แมวตัวโปรดท้องด้วย หญิงสาวนึกภาพลูกแมวสีขาวตัวเล็กๆ สักฝูงหนึ่ง คงจะน่ารักน่าดู
รามหัวเราะเบาๆ ลิลลี่จะมีแฟนได้อย่างไรในเมื่อเขาจับมันทำหมันไปหลายปีแล้ว
“ลิลลี่มีไม่ได้แล้วครับ พี่ให้หมอที่โชติทำหมันไปแล้ว”
การทำหมันแมวในเวลาที่เหมาะสมถือเป็นการลดความเสี่ยงในโรคต่างๆ ของแมวและทำให้มันมีสุขภาพยืนยาวกว่าไม่ทำ เขาเองไม่เคยคิดจะเลี้ยงลูกแมวอยู่แล้วจึงไม่ลังเลที่จะให้ลิ
