บ้านน้องพังอยู่

หนึ่งชั่วโมงต่อมารามลงมาที่ห้องของมัทรีด้วยชุดนอนคุณหมอหนุ่มอาบน้ำมาแล้วเรียบร้อย เขาลงมาพร้อมกับหอบชุดทำงานที่จะต้องสวมในตอนเช้า เพราะว่าวันรุ่งขึ้นเขามีเวรตรวจที่โรงพยาบาล เขาเห็นว่ามัทรีเปิดโน้ตบุ๊คเตรียมทำงานจึงอาสาพาน้องวัชเข้านอน เด็กชายตื่นเต้นกับห้องนอนใหม่แต่ก็คิดถึงบ้านไปพร้อมกัน “แล้วทำไมแม่ไม่พาน้องกลับบ้านสักทีละฮะ” “บ้านน้องต้องซ่อมก่อนครับ พ่อหาช่างมาซ่อมบ้านก่อนนะครับลูก” ชายหนุ่มตอบ “อ๋อ บ้านน้องพังอยู่เหรอครับ งั้นไม่เป็นไรน้องอยู่นี่ก่อนก็ได้เดี๋ยวแม่เสียเงินเยอะ” เด็กชายคิดเองว่าการซ่อมบ้านจะต้องใช้เงินเยอะมากแน่ๆ จึงยังไม่เร่งเรื่องกลับบ้าน “ครับ อยู่นี่วันหยุดก็กลับบ้านพ่อไปหาคุณปู่คุณย่าหาน้าบุษดีไหมครับ” มัทรีแอบมองที่หน้าประตูที่แง้มนิดๆ เธอเห็นรามคุยกับอวัชหลายอย่างจึงรู้ในตอนนั้นว่าถึงอย่างไรเด็กชายก็ยังอยากมีพ่อ อาจจะเพราะความเป็นผู้ชายเหมือนกันที่คนเป