ทุกคนค่อย ๆ หันไปมองนุ่นด้วยสายตาหนักใจเหมือนกันหมด บรรยากาศรอบตัวเงียบกดดันจนแทบหายใจไม่ออก ก่อนที่เสียงผู้หญิงวัยกลางคนจะดังขึ้นมาแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยความสั่นไหว
“แทนไท… แม่ขอโทษ” แม่ของเจเจเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเจือความรู้สึกผิดอย่างหนัก
เธอหลุบตาลงต่ำ สองมือสั่นน้อย ๆ “แม่ไม่รู้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นน้องของแทน… แม่ขอโทษจริง ๆ นะ
อย่าไปโทษเจเจเลย ทั้งหมดมันเป็นความโลภของแม่เอง แม่แค่… อยากให้เจเจแต่งงาน มีครอบครัวที่มั่นคง มีหน้ามีตาในสังคม”
สายตาของแทนไทเต็มไปด้วยโทสะ เขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดขึ้น “แล้วน้องผมมันไม่ดีตรงไหนแม่!”
น้ำเสียงแข็งกร้าวจนทุกคนรอบข้างสะดุ้ง “เด็กในท้องน้องผม… ก็หลานแม่เหมือนกันไม่ใช่เหรอ ทำไมแม่ถึงทำกับแจมแบบนี้ได้!”
แม่ของเจเจชะงักไป ริมฝีปากสั่น พยายามจะพูดแต่เสียงเหมือนติดอยู่ที่ลำคอ สุดท้ายก็พึมพำออกมาเสียงแผ่ว “แม่… แม่ไม่รู้ว่าเธอท้อง…”
คำพูดนั้นเหมื
