ขณะนี้เป็นเวลาบ่ายแก่ๆ เกือบเย็น ลมทะเลพัดโชยอ่อนพอให้เส้นผมพลิ้วไหว แดดจัดเมื่อบ่ายกลับกลายเป็นแดดอ่อนที่ไม่ร้อนแสบผิว ดวงอาทิตย์ที่ตีนขอบฟ้าสาดแสงสีทองปกคลุม สะท้อนไปทั่วน่านน้ำทะเลอันดามัน
มาริสายืนดื่มด่ำกับความสวยงามของพระอาทิตย์ตกบริเวณริมระเบียงดาดฟ้าเรือ ตามที่มิสเตอร์อเล็กซานเดอร์กัปตันเรือลำนี้เชื้อเชิญให้ลองขึ้นไปเชยชม
หญิงสาวยกมือถือขึ้นถ่ายวิวสวยเบื้องหน้ารัวๆ สลับกับเซลฟี่ตัวเองกับผืนทะเลสีทอง จากนั้นก็กดส่งต่อรูปพวกนั้นไปให้ผู้ชายคนที่เธอคิดถึง ขณะที่เรือสำราญขนาดกลางลำนี้กำลังเปิดหวูดส่งสัญญาณ ตีเรือเปล่าออกจากท่าเรือน้ำลึกภูเก็ต ในเรือนับจำนวนลูกเรือและพนักงานได้ไม่ถึงห้าร้อยคนด้วยซ้ำ
แต่ละชั้น แต่ละแผนก ต่างตระเตรียมข้าวของ เรียนรู้งาน เรียนรู้ระบบการทำงานต่างๆ ของเรือสำหรับโปรแกรมล่องเรือสุดหรูที่กำลังจะเปิดให้บริการในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า
และเป็นโชคดีของทีมเดอะคี
