หลังนำเสนองานเสร็จ แพรรัมภาพามาริสากับลูกทีมมาเลี้ยงอาหารกลางวันที่ร้านอาหารญี่ปุ่นไม่ไกลจากตึกเมธาธัสมากนัก หน้าลูกทีมแต่ละคนตอนนี้ดูเหนื่อยล้า คงจะเพลียสะสมจากการตั้งหน้าตั้งตาทำเอกสารเสนองานจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน
นั่งกินข้าวกันไปสักพัก เสียงสั่นครืนของมือถือมาริสาดังกระทบโต๊ะ เบอร์ที่โทรมาเป็นเบอร์แปลกที่มาริสาไม่ได้บันทึกไว้ ตอนแรกกะจะกดตัดสาย เพราะเธอเป็นพวกไม่ชอบรับเบอร์แปลกๆ รับทีไรถ้าไม่ขายประกัน ก็เป็นพวกแก๊งคอลเซ็นเตอร์ทั้งนั้น แต่ดีที่แพรรัมภายั้งมือไว้ได้ทัน และบอกให้เธอรับสายซะ ดัดนิสัยไม่สนโลกของเพื่อนสนิท
“สวัสดีค่ะ”
[คุณมาริสาใช่มั้ยครับ ผมอิทธิพลจากเมธาธัสนะครับ]
“อ้อ…ค่ะ คุณอิทธิพล โทรหาริสามีอะไรรึเปล่าคะ”
[ผมโทรมาแจ้งข่าวดีครับ ทางเราพิจารณาเลือกเดอะคีย์ให้ร่วมงานกับเราแล้วนะครับ]
“คะ…คุณหมายถึงเราได้งานนี้แล้วใช่มั้ยคะ” ทันทีที่หญิงสาวเอ่ยประโยคนี้ออกมา คนทั้งโต๊ะ
