เช้าวันต่อมา...
เพทายนั่งมองหน้าบุตรชายที่เช้านี้ดูยิ้มดูแย้มเป็นพิเศษอย่างจับผิด พร้อมฉัตรเห็นท่าทางของมารดาแล้วก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
“คุณแม่มีอะไรจะถามผมหรือเปล่าครับ”
“เปล่า ไม่มีอะไรนี่”
หล่อนปฏิเสธอย่างรวดเร็วพร้อมๆ กับตักข้าวต้มใส่ปากราวกับว่ามันอร่อยเสียเต็มประดา ชายหนุ่มระบายยิ้มออกมาอย่างรู้ทันความคิด
“เห็นคุณแม่จ้องผมไม่วางตา นึกว่าจะถามเรื่องเมื่อคืน”
ผู้เป็นมารดารีบวางช้อนลงในถ้วย เงยหน้าขึ้นจ้องบุตรชายโดยอัตโนมัติ
“แล้วเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง”
พร้อมฉัตรยิ้มน้อยๆ ก้มหน้าตักข้าวต้มใส่ปาก ก่อนจะพูดออกมา
“ก็เยอะนะครับ เทียนทำให้ผมหลายอย่าง”
“ทำให้หลายอย่าง... นี่แม่เทียนทำอะไรให้ลูกหรือพร้อม” หญิงสูงวัยถามออกมาด้วยความตื่นตกใจ พร้อมฉัตรยิ้มน้อยๆ ยิ่งเห็นอาการของมารดาก็ยิ่งอยากจะยั่ว
“ก็มีถอดเสื้อ”
“ถึงขนาดถอดเสื้อ นี่ก็แสดงว่าลูกกับแม่เทียน... เอ่อ แบบว่า”
เห็นท่า
