อานนท์ขับรถยุโรปเปิดประทุนคันหรูไปตามถนนที่ทอดยาวเลียบชายฝั่ง แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมากระทบกับตัวรถสีขาวเป็นประกาย ลมทะเลพัดปะทะใบหน้าของเขาที่สวมแว่นกันแดดสีดำสนิท แต่ก็ไม่อาจปิดบังแววตาที่เต็มไปด้วยความเศร้าและความปวดร้าวที่อยู่ภายในได้ เขามุ่งหน้าไปยังเกาะส่วนตัวอีกแห่งหนึ่งของเขา สถานที่เงียบสงบและห่างไกล ที่ซึ่งเขาหวังว่าจะสามารถหลีกหนีจากความวุ่นวายในใจได้
เมื่อมาถึงท่าเรือส่วนตัว อานนท์ดับเครื่องยนต์ และลงจากรถด้วยท่าทางที่เชื่องช้า เขาเดินไปยังสปีดโบ๊ทสีขาวลำใหญ่ที่จอดรออยู่ สายตาจับจ้องไปยังผืนน้ำสีครามที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา อานนท์ก้าวขึ้นไปบนเรือ สตาร์ทเครื่องยนต์ และค่อยๆ บังคับเรือออกสู่ทะเล
อานนท์ขับสปีดโบ๊ทมาจอดเทียบท่าที่ท่าเรือของเกาะส่วนตัว เกาะแห่งนี้แตกต่างจากเกาะที่เขาเคยพาภริตามา ที่นี่มีขนาดใหญ่กว่ามาก และมีบ้านพักตากอากาศที่โอ่อ่าและกว้างขวางกว่าหลายเท่าตัว ตัวบ้าน
