การันต์กับสายสิญจน์ก้มหน้าก้มตาช่วยกันเก็บกวาดเศษซากความเสียหายภายในร้าน Cozy Cakes & Brew แสงแดดยามสายสาดส่องลงมาจับต้องฝุ่นละอองที่ฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ทั้งสองคนเงียบงัน มีเพียงเสียงเศษแก้วแตก เสียงไม้หัก และเสียงถอนหายใจที่ดังเป็นระยะ
สายสิญจน์ค่อยๆ วางถังที่เต็มไปด้วยเศษไม้ลงข้างตัว ก่อนจะเงยหน้ามองการันต์ที่กำลังก้มเก็บจานแตกๆ อย่างระมัดระวัง "จะทำร้านต่อไหมครับพี่" เขาถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความไม่แน่ใจและความกังวล
การันต์เงยหน้าขึ้น มองสภาพร้านที่พังยับเยินด้วยสายตาที่อ่อนล้า เขาถอนหายใจออกมาแผ่วเบา "ก็ต้องทำนี่มันคือทุกอย่างของเรานี่สิญจน์" จากนั้นเขาก็หันกลับไปมองกองเศษซากที่เคยเป็นเคาน์เตอร์ "แต่คงต้องใช้เงินทุนเยอะอยู่เพราะว่าเสียหายเยอะมากจริงๆ" น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความกังวล
"พี่ไปมีศัตรูที่ไหนรึเปล่าครับ" สายสิญจน์ถามพลางขมวดคิ้วครุ่นคิด มองสำรวจร่องรอยความเสียหาย
