ค่ำๆ ของวันเดียวกัน..
"ทานข้าวเย็นหรือยัง" ขึ้นมาถึงก็เห็นเธอนั่งทำหน้าบึ้งอยู่โซฟาที่ตกแต่งใหม่
"ทานแล้วค่ะ..ทานตั้งแต่ตอนเที่ยง"
"ตอนเที่ยง? ตั้งแต่พร้อมกันน่ะเหรอ"
"คุณหมอพูดเหมือนว่าคุณหมอทานข้าวเย็นมาแล้ว"
"ผมให้คนเอาอาหารเย็นขึ้นมาให้แล้วไม่ใช่หรือ"
"พูดแบบนี้คุณหมอทานมาแล้วใช่ไหมคะ" หญิงสาวยังคงถามแบบจับผิด
เขาไม่ตอบแต่เดินไปหยิบโทรศัพท์เพื่อที่จะโทรสั่งให้คนเอาอาหารเย็นขึ้นมาให้
"มาทานข้าวได้แล้ว"
"ไม่หิวค่ะ"
"ผมยังไม่ได้ทานสักหน่อย"
"จริงเหรอคะ"
"พอทำงานเสร็จก็ขึ้นมาเลย" ที่นานกว่าจะขึ้นมาเพราะความจริงแล้ว เขามัวคุยอยู่กับพ่อและแม่นาตาลี ผู้ใหญ่ชวนคุยเขาก็เลยไม่รู้จะปฏิเสธยังไง
ขณะที่กำลังทานข้าวร่วมกันไอยวริญก็คิดอยู่ว่าเธอจะพูดเรื่องนั้นได้ตอนไหน
"กำลังคิดอะไรอยู่หรือเปล่า"
"ทำไมคุณหมอรู้ล่ะคะ"
"คุณคิดอะไร" เขาแค่ถามไปเพราะเห็นเธอเงียบ
"ก็เรื่องของผู้หญิงที่ช
