บทที่ 22 ลอบทำร้าย

1545 Words

แมคนัสกำลังเดินทางไปยังสนามบินงานที่ถาโถมเขามาทำให้เขาเคลียร์งานได้ช้า จนร่างกายเริ่มรับไม่ไหวขอบตาดำคล้ำไปหมดเพราะอดหลับอดนอนเป็นเวลาเกือบหนึ่งสัปดาห์ “มีอะไร” “มีรถตามเรามาครับ” ห่าวซวนสั่งให้คนขับเหยียบคันเร่งจนมิดเพื่อขับหนีรถที่ตามมา แมคนัสมองไปข้างหลังเห็นรถสองคันพยายามที่จะขับแทรกรถเขาทำให้เขาต้องรีบหยิบปืนขึ้นมา จนได้ยินเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัดทำให้กระจกบานข้าง ๆ คนเขาแตกกระจาย “คุณชายรอง” “ขับไปไม่ต้องห่วง” ปัง ปัง ปัง ต่างฝ่ายต่างสาดกระสุนใส่กันจนมีคนได้รับบาดเจ็บตามท้องถนนเสียงปีนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ แมคนัสกับห่าวซวนยิงตอบโต้พวกนั้นมีมากเกินไปที่เขาจะรับมือได้ “เรียกอดัมมา” เขาพลาดเองที่วันนี้ไม่มีลูกน้องติดตามมาด้วยเพราะไม่คิดว่าจะมีใครคิดที่จะเล่นงานเขาวันนี้ แต่ห่าวซวนยังไม่ทันที่จะได้กดส่งข้อความรถบรรทุกแก๊สขับมาปาดหน้า ห่าวซวนที่เห็นเช่นนั้นจึงกระโดดมายังเบา

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD