ตอนที่ 92
ฝ้ายเอ่ยขึ้นเบา ๆ น้ำเสียงเยือกเย็นจนแทบไร้ความรู้สึก
“เธออยากได้เงินใช้สักแสนสองแสนไหม… แต่เธอต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับนะ”
เมษาขมวดคิ้วทันที ก่อนจะเอ่ยถามเสียงแผ่ว
“เธอหมายความว่ายังไง…ฝ้าย ช่วยขยายความหน่อย”
ฝ้ายยกมือขึ้นเล็กน้อย เหมือนกำลังเสนอข้อตกลง แต่สายตากลับไม่แม้แต่จะหันไปมองอีกฝ่าย
“เอายามาให้ฉัน… แล้วเธอก็เอาเงินไป”
เธอหยุดนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อชัดถ้อยชัดคำ
“เก็บเรื่องนี้ให้เงียบที่สุด”
เมษาชะงัก สีหน้าเริ่มไม่สบายใจ
“มันอันตรายนะฝ้าย… เธอแน่ใจแล้วเหรอ”
ดวงตาของฝ้ายเย็นเฉียบขึ้นทันที
“เอาเลขบัญชีมา”
น้ำเสียงของเธอหนักแน่น ไม่มีช่องให้เมษาเธอได้ปฏิเสธเลย
“พรุ่งนี้เอายามาให้ฉัน แล้วไม่ต้องพูดอะไรมาก”
เธอแสยะยิ้มจาง ๆ
“อันตรายอะไร…มันไม่ถึงชีวิตไม่ใช่เหรอ”
เมษานิ่งไปครู่หนึ่ง ความลังเลฉายชัดอยู่ในแววตา
แต่สุดท้าย…เธอก็พยักหน้าช้า ๆ เพราะตอนนี้…ที่บ้าน
