ตอนที่ 104
“อ้าว!” คุณนางฟ้าวางสายซะแล้ว"
อาทรหลุดร้องขึ้นมาทันที เขารีบลดโทรศัพท์ลงเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองภาพตรงหน้าให้ชัดขึ้น
หญิงสาวชุดแดงยังคงยืนยิ้มสดใส โบกมือเรียกคนรักของเธออยู่ไม่ไกล
“ที่รัก เร็วค่ะ! มาถ่ายรูปกับคุณเอริคเร็ว เขาจะกลับแล้ว!”
ชายหนุ่มอีกคนรีบก้าวเท้ายาว ๆ เข้ามา
“ครับ ๆ มาแล้วครับ”
ไม่นาน ทั้งสามคนก็ยืนรวมกัน ถ่ายรูป…ตามธรรมเนียมของงานสังคมชั้นสูง
จากนั้นผู้หญิงอีกหลายคนก็ทยอยเข้ามา ขอถ่ายรูปกับเอริคไม่ขาดสาย กอดเอว…คล้องแขน…แนบชิด
ทั้งหมดดูเป็นเรื่องปกติ ของสังคมคนระดับนั้นไม่มีใครคิดอะไร ยกเว้น…คนที่เห็นภาพผ่านหน้าจอเมื่อครู่
คฤหาสน์วินสันเวลานี้
ฝุ่นนั่งอยู่บนเตียง น้ำตาคลอเต็มดวงตา มือบางค่อย ๆ ลูบท้องของตัวเองเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงสั่น
“พ่อของลูก…คงลืมแม่ไปแล้ว…”
น้ำตาหยดลงช้า ๆ
“ตอนนี้แม่เข้าใจแล้ว…ว่าทำไมเขาไม่รับสาย ไม่อ่านแชท ไม่ติดต่อแม่เลย…”
