ตอนที่ 115
เอริคหัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างเย้ยหยัน แววตาคมฉายชัดถึงความเสียใจ ที่เห็นพี่ชายตกอยู่ในสภาพนี้
“ผม…ม่านฟ้า วินสัน ไม่เคยคิดจะต่อกรกับคนพิการ”
เขาพูดช้า ๆ ชัดทุกคำ ก่อนจะก้มลงเล็กน้อย สายตาเย็นเฉียบ
“ถ้าเฮียอยากสู้กับผมซึ่ง ๆ หน้า…ก็รีบหาย กลับมาจับปืนจ่อหัวผมอีกครั้งสิครับ”
มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
“ครั้งนี้ผมสัญญา…จะส่งเฮียลงนรกด้วยมือของผมเอง”
สิ้นคำพูดของเอริค คราฟกลับดึงตัวน้องชายเข้ามากอดแน่น
เอริคชะงักไปเล็กน้อย น้ำเสียงของคราฟสั่น…ปนสะอื้น “เฮียขอโทษ…”
เขาหลับตาลงแน่น
“ถ้าเฮียรู้ตั้งแต่แรกว่า ‘ม่านฟ้า’ คือทายาทที่ถูกส่งมาแก้คำสาปของตระกูลวินสัน…เฮียจะไม่มีวันแตะต้องนายเลย”
เสียงนั้นแผ่วลง
“เฮียต้องอยู่กับคำสาปของคุณปู่…ที่พ่อย้ำใส่หัวเฮียซ้ำ ๆ ตั้งแต่เด็ก”
มือที่กอดแน่นค่อย ๆ คลายออก
“มันทำให้เฮียเชื่อ…ว่าคนที่จะยืนสูงสุดของวินสัน…ต้องเป็นเฮียเท่านั้น”
คราฟผละออก
