หึงจนไม่เหลือเหตุผล

ตอนที่ 111 เอริคเปิดประตูห้องนอนของตัวเองช้า ๆ ทันทีที่ก้าวเข้าไป…เขาชะงักเท้าเล็กน้อย กลิ่นหอมละมุนนั้น ลอยแตะปลายจมูกกลิ่นที่เขาคุ้นเคยอย่างประหลาด “กลิ่นน้ำหอม…” เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตาคมกวาดมองภายในห้อง ที่มีเพียงแสงไฟจากโคมข้างเตียงส่องสลัว ยิ่งทำให้บรรยากาศเงียบงัน…และชวนสงสัย เอริคก้าวเข้าไปช้า ๆ ก่อนจะหยุดนิ่ง เมื่อสายตาไปสะดุดเข้ากับร่างบาง ที่นอนอยู่บนเตียงคิงไซซ์ของเขา เธอคนนั้น…ไม่ได้ห่มผ้า ลมหายใจสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าเธอกำลังหลับลึก เอริคเดินเข้าไปใกล้ ทิ้งตัวนั่งลงข้างเตียงอย่างเงียบ ๆ แววตาที่เคยเย็นชา…กลับนิ่งลงอย่างยากจะอธิบาย ปลายนิ้วของเขาเอื้อมไปแตะแก้มเธอเบา ๆ ก่อนจะเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าออกอย่างแผ่วเบา ไม่มีคำพูดใด มีเพียงความเงียบ…และสายตาที่จ้องมองเธออยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเธออย่างระมัดระวัง เหมือนกลัวว่าเธอจะตื่น เอริคลุกขึ้นหมุนตัวจ