ตอนที่ 54
น้ำเสียงทุ้ม เรียบไร้ความอ่อนโยนไร้คำอธิบายเพิ่มเติม คำตอบนั้นทำให้รอยยิ้มของฝ้ายค้างอยู่เสี้ยววินาที ก่อนเธอจะพยักหน้าช้า ๆ
“อ๋อ… ค่ะ”
ลมพัดชายเสื้อสูทของคราฟพลิ้วเล็กน้อย เขาหันไปสั่งลูกน้องเรื่องรถต่อทันที ราวกับบทสนทนาเมื่อครู่ไม่มีความหมายอะไร
ฝ้ายยืนอยู่ข้างเขา ใกล้เพียงเอื้อมมือแต่รู้สึกไกลเหลือเกิน
ไม่ไกลจากนั้น รถสีดำคันหรูเลี้ยวเข้ามาจอดสนิท
ประตูหลังถูกเปิดออก
คราฟก้าวขึ้นรถโดยไม่หันกลับมามอง ก่อนประตูจะปิดลง เขาเอ่ยทิ้งท้ายเพียงประโยคเดียว
“ถ้ามีธุระ ผมจะติดต่อไป”
รถเคลื่อนตัวออกจากลานรับส่งอย่างราบเรียบ ทิ้งให้ฝ้ายยืนมองไฟท้ายสีแดงที่ค่อย ๆ ห่างออกไป
หัวใจเธอหนักอึ้งกว่ากระเป๋าเดินทางใบใด
และในกระจกมองข้างของรถคันนั้น สายตาคมของคราฟยังสะท้อนภาพใครบางคนอยู่
ไม่ใช่ฝ้าย...
แซฟเฮาส์ริมทะเล~
ลมทะเลพัดแรงกว่าทุกวัน คลื่นซัดกระทบโขดหินด้านล่างเป็นจังหวะหนักแน่
