ตอนที่ 95
ฝ้ายได้ยินทุกคำที่คราฟเพ้อ เธอหัวเราะในลำคอเบา ๆ แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบาย
ก่อนจะเอ่ยขึ้นช้า ๆ
“คุณอารมณ์ค้างจากฝุ่นมาเหรอคะ… ถึงได้มาหาที่ระบายแบบนี้”
น้ำเสียงของเธอไม่ใช่แค่ยั่ว…แต่มันแฝงความเจ็บลึก ๆ อยู่ข้างใน เมื่อเธอเห็นว่าเขาไม่ได้ผลักเธอออกทันที ฝ้ายค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งบนเตียง แล้วเอนหลังพิงหัวเตียงอย่างจงใจ
มือเรียวเลื่อนชายชุดบางขึ้นไปถึงต้นขา เผยผิวขาวเนียนอย่างไม่ปิดบัง แต่สายตาของคราฟ…กลับยังคงเย็นชาและว่างเปล่า ราวกับภาพตรงหน้า ไม่ได้มีผลต่อเขาเลยแม้แต่นิดเดียว
ฝ้ายเม้มริมฝีปากก่อนจะฝืนยิ้ม
“มาค่ะ…ก่อนที่คุณจะไม่มีโอกาสได้ชื่นชม”
เธอยกขาขึ้นช้า ๆ แล้วใช้ข้อเท้าเกี่ยวลำคอของคราฟ ดึงเขาให้โน้มลงมาใกล้ ระยะห่างระหว่างทั้งสองแทบไม่เหลือ
ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกัน แต่ในวินาทีนั้นเองสายตาของคราฟเปลี่ยนไปทันที ไม่ใช่ความต้องการ แต่เป็นความเย็นจัด…แ
