บทที่ 62

1320 Words

"ดะ..เดี๋ยวนะคะ ขอเวลานอกแป๊บ" พูดยังไม่จบด้วยซ้ำนาฬิกาก็คว้าเอาแขนของโรมันและผู้หญิงที่เขาแนะนำว่าเป็นแม่ให้เดินตามออกมาด้านนอก พอออกมาถึงด้านนอก ก็เจอกับป้าตัวต้นเหตุของเรื่องนี้ "ทำไมป้าไม่เข้าไปนั่งด้วยกันเลยล่ะคะ" "ได้เหรอจ๊ะ" "หึ!!" "เอ้อ..ป้าไปก็ได้" เพิ่งจะรู้ว่าเด็กพูดประชด..ป้าต้องได้รีบออกไปจากมุมนี้ก่อน "พวกคุณกำลังทำอะไรอยู่" พอปลอดคนแล้ว นาฬิกาก็หันไปพูดกับทั้งสอง "ก็อย่างที่พูด" ชายหนุ่มตอบออกไปเสียงเรียบ "คุณหัวมัน..ฉันไม่ตลกด้วยเลยนะ" "คุณหัวมัน?" หญิงวัยกลางคนถึงกับทวนคำพูดของนาฬิกา "สินสอดอะไรของพวกคุณจะเวอร์วังขนาดนั้น ถ้าจะโกหกแม่ฉันเอาแค่หลักแสนก็พอแล้ว" นาฬิกายังคิดว่ามันเป็นแผนของเขา แล้วผู้หญิงคนนี้ก็คงจะเป็นคนที่เขาจ้างมา "นี่มันอะไรกันโรม" "แม่เข้าไปคุยกับคุณแม่ของเธอข้างในก่อนก็ได้ครับ เดี๋ยวผมคุยกับเธอเอง" "คุณยังจะโกหกฉันอยู่อีกเหรอ" "คุณเป็น

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD