บทที่ 35

1467 Words

"คุณจะบ้าเหรอ!" หญิงสาวรีบพันผ้าห่มผืนที่คลุมตัวอยู่นั้นให้แน่นหนา เพราะกลัวว่าเขาจะทำอย่างที่พูดจริง "ถ้าไม่ทาแล้วมันจะหายไหม" "ไม่หายก็เรื่องของฉัน!" "มันจะเรื่องของเธอคนเดียวได้ยังไง" เขาอุตส่าห์อดใจไว้รอวันที่เธอหายดี..จบคำพูดชายหนุ่มก็ดึงผ้าห่มผืนนั้นออกแบบไม่ยากเลย "คุณสิงหราช คุณหยุดเดี๋ยวนี้นะ" หญิงสาวหนีบขาเข้าหากัน โชคดีที่ยังมีกางเกงชั้นในอีกตัวปิดอยู่ "จะหวงอะไรนักหนา ไม่อยากจะหายหรือไง" "ฉันไม่ได้หวงแต่ฉันอาย!" "จะอายผมทำไม ทำอย่างกับว่าผมไม่เคยเห็นงั้นแหละ" "คุณพูดได้หน้าตาเฉยมากเลยนะ!" "ผมไม่มองหรอก" "ถ้าไม่มองแล้วจะทายังไง" "ก็คลำๆ เอา" เขาพูดพร้อมกับยื่นมือมาตรงหว่างขา "คนบ้า!!" หญิงสาวตกใจถีบขาคู่ แต่ก็ถูกเขาจับขาทั้งสองข้างล็อคไว้ "โอ้ยเจ็บ" "บอกแล้วไงว่าอย่าดิ้น เจ็บเลยเห็นไหม" ชายหนุ่มรีบปล่อย เมื่อได้ยินเธอบอกว่าเจ็บ "จะให้ผมทาให้ได้หรือยัง" ยังไงเขาคง

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD