"รู้จักสุดาใช่ไหม" แก้วกานดาถามซ้ำอีกครั้งเมื่อเห็นเขาไม่ตอบ
"คุณน้า รู้จัก..?" ที่ไม่ตอบ เพราะไม่รู้ว่าจะตอบยังไง ทำไมเขาจะไม่รู้จัก เพราะคนที่ชื่อสุดาก็คือ...
"เราคือลูกชายของสุดาใช่ไหม?" นางถามขึ้นอีกครั้ง ให้ตรงประเด็นเลย
"ทำไมคุณน้ารู้" ชายหนุ่มลุกขึ้นแล้วถอยหลังไปแบบตกใจ
"ฉันเจอแล้วสุดา.. ฉันเจอเขาแล้ว ฉันเจอคนที่เธอตามหาแล้ว" ท่าทางของแก้วกานดาดีใจมาก
"ตามหา? หมายความว่ายังไง"
"มีอะไรครับเสี่ย" แชมป์ยืนดูสถานการณ์อยู่ด้านนอก พอเห็นผู้เป็นนายเหมือนตกใจก็เลยรีบเข้ามาพร้อมกับลูกน้องอีกสองคน
"น้ามีหลายเรื่องที่จะคุยกับเรา" แก้วกานดาพูดกับสิงหราช แต่สายตาแอบชำเลืองมองลูกน้องของเขา เพราะแต่ละคนหน้าโหดๆ กันทั้งนั้น
"ออกไปรอข้างนอก"
"ครับ" แชมป์ก็เลยพาลูกน้องออกมารอที่เดิม
"น้าจะไม่อ้อมค้อมอะไรแล้วนะ เพราะกว่าที่เราจะเจอกัน ก็ผ่านมาเกือบยี่สิบปี" และตอนนี้อัปสรสุดาก็ย่างเข้ายี่สิบ
