กำหนดงานมงคลสมรสถูกจัดให้มีขึ้นหลังจากวันที่หัสดี ขอบุษบาแต่งงานราวหกเดือน ซึ่งตัวเจ้าสาวเองก็พอใจเพราะเธอ มีเวลาเตรียมตัวเต็มที่ ผิดกับเจ้าบ่าวที่ยังบ่นนิดหน่อย
“พี่ว่านานไปนะครับ”
“ไม่นานหรอกค่ะ บุษจะได้มีเวลาเคลียร์งาน เตรียมตัวทำสวยไงคะพี่หัส” เธอแย้ง เขาเป็นผู้ชายคงไม่รู้ว่าคำว่าสวยจากข้างในมันใช้เวลาขนาดไหน
“อีกอย่างเผื่อบ้านจะได้รีโนเวทเสร็จพอดีไงคะ”
พวกเขาตกลงใช้บ้านเก่าของบุษบาเป็นเรือนหอ เพราะเจ้าสาวยืนยันว่าอยากมีส่วนร่วมในสิ่งที่เรียกว่าเป็นเรือนหอ เป็นบ้านของเรา หัสดีจึงอาสารับภาระในด้านรีโนเวททั้งการหาแบบ ช่างและค่าใช้จ่ายทั้งหมด
อันที่จริงจะเรียกว่ารีโนเวทหรือปรับปรุงซ่อมแซมเปลี่ยนโฉมไม่ได้ มันควรจะเรียกว่าเป็นการทุบแล้วสร้างใหม่มากกว่าเพราะสิ่งก่อสร้างเดิมทรุดโทรมตามกาลเวลาจนต้องทุบทิ้งออกไปมากกว่า ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ เหลือเพียงโครงสร้างบ้านที่ยังแข็งแรงมาก ว่าที่คู่
