จู่ๆ หัสดีก็หัวเราะดังลั่นห้อง จนหญิงสาวตกใจเธอผลักเขาออกขณะที่ถูกกอดแน่น พร้อมกับที่เขาจับศีรษะเธอโยกไปมา สองสามครั้ง
“พี่หัสปล่อยนะ เป็นบ้าไปแล้วเหรอคะ”
บุษบาคิดว่าเขาอาจจะแกล้งหัวเราะกลบเกลื่อนเพราะไม่รู้จะแก้ตัวอย่างไร
ชายหนุ่มพยายามหยุดหัวเราะ เขามองแฟนสาวอย่างเอ็นดู กึ่งหมั่นไส้ที่ความมโนของเธอทำให้ทุกอย่างล่วงเลยมาจนถึงตอนนี้
“บุษมาดูนี่ครับ”
หัสดีเอี้ยวตัวหยิบสมาร์ตโฟนออกมาจากกระเป๋ากางเกง มือหนึ่งเขากอดเอวเธอไว้อีกมือเลื่อนหารูปในไฟล์ภาพที่เก็บไว้
หัสดีหาสิ่งที่ต้องการอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเรียกให้บุษบา ให้หันหน้ากลับมามอง
“นี่ไงบุษ คนนี้ใช่ไหมที่เจอวันนี้”
บุษบาชำเลืองมองมันเป็นภาพรวมของบุคคลหลายคน มีคนหลายช่วงอายุในนั้นที่ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นภาพครอบครัว เธอเห็นหญิงสาวคนที่พบเมื่อเช้าที่ห้างสรรพสินค้า เธอคนนั้นอยู่ในชุดเจ้าสาวเคียงข้างกับชาย
