เช้าวันต่อมาบุษบาไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกาย เธอปฏิเสธในตอนที่หัสดีบอกว่าจะมารับในคืนวานตอนที่เขามาส่งที่บ้านโชติภิวรรธ ‘เราไปเจอกันที่โรงพยาบาลเลยก็ได้ค่ะ บุษมีธุระต้องไปทำต่อ’ ‘บุษจะไปไหนครับ ช่วงนี้พี่อยากให้ระวังตัวเยอะๆ หน่อย แล้วทำไมอยู่ๆ ถึงกลับมาอยู่บ้านแบบนี้’ ‘บุษว่าจะเข้าไปที่ร้านค่ะ จริงๆ จะไปตั้งแต่เมื่อวาน’ ‘งั้นไปตรวจที่โรงพยาบาลที่พี่ทำงานดีกว่าไหม พี่อยากดูแลบุษกับลูกเอง’ ‘อย่าเลยค่ะ ที่นั่นคนเยอะบุษขี้เกียจรอ’ ชายหนุ่มพยักหน้าเข้าใจ โรงพยาบาลที่มีคณะแพทย์ตั้งอยู่ด้วย ผู้คนย่อมมากเป็นธรรมดา ทั้งผู้ป่วยทั่วไป ผู้ป่วยที่ถูกส่งต่อมาจากที่อื่น นักศึกษาแพทย์ หมอพยาบาลและเจ้าหน้าที่ต่างๆ มากมาย คนที่กำลังในการจ่ายหากไม่อยากมารอตรวจที่นั่นก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ “มาทางนี้ครับบุษ” ชายหนุ่มรออยู่แล้วที่ห้องโถงของโรงพยาบาลแห่งนั้น บุษบาเลือกมาตรวจที่เดียวกับที่นพ

