“อาทิตย์นี้เราไปกินข้าวที่บ้านแม่พี่กันนะครับบุษ”
สายๆ วันต่อมา หัสดีลุกมาสั่งอาหารเช้าให้ตัวเองและคนรัก จากนั้นจึงเริ่มเก็บของที่วางทิ้งไว้เมื่อคืนเข้าที่เอง ปล่อยให้บุษบา หลับต่อให้เต็มที่จนเมื่ออาหารมาส่งแล้วพอดีกับที่เขาจัดการข้าวของเข้าที่จนหมดเช่นกัน จึงไปปลุกหญิงสาวเจ้าของห้องให้ตื่นมารับประทานมื้อเช้าส่วนตัวเองไปจัดโต๊ะรอ
“พรุ่งนี้เหรอคะ พี่หัสจะไปตอนไหน” บุษบาเข้าไปล้างหน้าแปรงฟัน สวมเสื้อคลุมทับชุดนอนแล้วออกมานั่งที่โต๊ะรอเขาชงกาแฟมาวางให้
“ไปตอนเย็นก็ได้ครับ เดี๋ยวพี่ไปรับที่ร้าน”
เขารู้ดีว่าบ่ายวันอาทิตย์บุษบาจะเข้าร้านดอกไม้ เพราะเป็นวันที่ขายดีกว่าวันธรรมดา หากไม่มีธุระที่ไหน เธอก็มักจะอยู่ช่วยพนักงานต้อนรับลูกค้าประจำตลอดช่วงสายๆ ถึงบ่ายแก่
“ได้ค่ะ แล้ววันนี้พี่หัสต้องเข้าร้านไหม”
เธอถามถึงร้านคลินิกสัตวแพทย์ที่เขาซื้อแฟรนไชส์จาก โชติภิวรรธ เธอเลื่อนจานเล็กมาตร
