หญิงสาวซึ่งนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวถัดออกไปกัดกรามและกำมือแน่น สัญชาตญาณของเธอมันร้องเตือนว่าระหว่างสองคนนี้มันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่นอน
ถ้ายัยน้ำมนต์ไม่ติดหนี้เขาท่วมหัว ก็ต้องแอบกินกันจนติดใจแน่ เขาถึงไม่ยอมไล่เจ้าหล่อนออก ทั้งที่แสดงท่าทีไม่ชอบใจทุกเรื่องที่เจ้าหล่อนทำ
แต่เธอจะไม่ยอมให้ผู้หญิงคนนี้อยู่ข้างกายเขานานแน่ ต้องหาทางทำอะไรสักอย่างเพื่อทำให้ผู้หญิงคนนี้กระเด็นออกจากชีวิตเขาโดยเร็วที่สุด
“น้ำมนต์ ช่วยออกไปรอรับของให้หน่อยสิ วันนี้พี่หมี่หวานไม่มา”
ชลลดาถือวิสาสะใช้งานคนของปุณณิธิ ด้วยถือสิทธิ์ที่ตัวเองเป็นว่าที่คนรักของเขา
ณกมลมองหน้าเจ้านายของตัวเองเพื่อรอรับคำสั่ง เพราะกลัวว่าหากทำงานให้คนอื่นแล้วจะโดนเขาหาเรื่องด่า และเขาก็พยักหน้าให้เธอทำตามคำสั่งผู้หญิงของเขา
นั่นสิ ผู้หญิงของเขา นี่เธอลืมไปได้อย่างไร คราวหน้าถ้าชลลดาใช้งานอะไรเธออีกก็ไม่จำเป็นต้องถามไถ่เขาอีกต่อไปแล
