กว่าที่ณกมลจะกลับถึงคอนโดมิเนียมได้ก็ปาเข้าไปเกือบบ่ายโมง ห้องเงียบกริบราวกับไม่มีคนอยู่และมันก็คงจะเป็นแบบนั้นในเมื่อเขาไปหาคนรัก มีอะไรตั้งมากมายให้คนหนุ่มสาวที่อยู่ในห้วงพิศวาสทำ กว่าจะได้นอนก็คงเกือบเช้า
เธอถอนหายใจยาวก่อนทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา รู้สึกปวดหน่วงในหัวใจจนต้องเอนศีรษะหลับตาเพื่อตัดการรับรู้ทุกอย่าง
แต่แล้วก็ต้องตกใจจนสะดุ้งโหยงเมื่อประตูห้องนอนของเขาเปิดออก ร่างใหญ่สุดเพอร์เฟกต์ที่สวมเพียงกางเกงนอนขายาวกอดอกยืนเอนกายพิงกรอบประตูด้วยท่วงท่าสุดเท่โชว์มัดกล้ามเนื้อขึ้นลอนสวย
ผมยังไม่ได้เซตทรงยุ่งเหยิงนิด ๆ ราวกับคนเพิ่งตื่นนอน ดวงตาคมกริบมองตรงมาที่เธอนิ่ง ๆ ด้วยความหมายที่แปลไม่ออก
“ไง เพิ่งกลับมาเหรอ”
“ค่ะ คุณนอนที่นี่เหรอคะ”
“อืม”
ดวงตาซุกซนพยายามมองเข้าไปในห้องนอนของเขาเพื่อดูว่าบนเตียงที่ยับย่นนั้นมีชลลดานอนอยู่ด้วยหรือเปล่า ก่อนจะนึกตำหนิตัวเองในใจว่าจะไปสอดรู้สอดเห็
