“เก็บเสื้อผ้าสิ ให้เวลาครึ่งชั่วโมง เสร็จแล้วออกมาเจอฉันที่ห้องนั่งเล่น”
ปุณณิธิบุกเข้ามาในห้องนอนส่วนตัวของณกมลที่กำลังนั่งตัดเย็บชุดแต่งงานให้ลูกค้ารายแรกของเธออยู่ เขาเดินไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียงของเธอแล้วมองร่างบอบบางในชุดนอนลายการ์ตูนที่วางมือจากชุดสีขาวซึ่งกำลังจะเป็นรูปเป็นร่างแล้วหันมามองหน้าเขาด้วยคำถาม
“เก็บเสื้อผ้าไปไหนคะ”
“ฉันมีงานด่วนที่ชลบุรี ต้องไปตั้งแต่คืนนี้ ค้างสองคืน”
“แต่ไม่เห็นพี่อ้อยส่งงานนี้มาเลย”
“ก็เพิ่งขึ้นไปคุยกับพี่อ้อยเมื่อเย็นไง ฉันก็บอกเองได้”
“แต่ว่าฉันมีนัด”
“บอกแล้วไง ว่าให้โทรไปยกเลิก”
“แต่คุณหมอจองห้องพักไว้แล้ว สิ้นเปลืองเงิน”
“มันจะเท่าไหร่กัน ไอ้หมอมันมีปัญญาจ่าย ถ้าเธอไม่สบายใจฉันจะโอนเงินไปคืนมันเอง ไม่ต้องห่วง แต่เราต้องไปทำงานกัน เดี๋ยวนี้”
“งานอะไรคะ”
“ถ่ายโฆษณา เร็วเข้าเถอะ ฉันจองที่พักไว้ให้เราแล้ว ต้องรีบไปเช็กอิน จะได้รีบนอน พรุ่งนี้
