“วันนี้น้ำมนต์ของพี่สวยที่สุดเลย”
ปุณณิธิเดินมาสวมกอดเจ้าสาวในชุดเกาะอกสีขาวงาช้างบานฟูฟ่องแบรนด์ดังราคาหลักล้านจากทางด้านหลัง แม้ว่าเธอจะไม่ได้ใส่ชุดแต่งงานที่ตัดด้วยฝีมือตัวเองอย่างที่ใฝ่ฝันเพราะเวลาที่มีจำกัด แต่การได้เป็นเจ้าสาวของเขามันก็ไกลเกินฝันของเธอแล้ว
“พี่ปุณณ์ก็หล่อมากค่ะ อย่าส่งยิ้มหวานให้สาว ๆ ที่ไหนนะคะ น้ำมนต์หวง”
เขาจับเธอหมุนตัวมายืนหันหน้าเข้าหากัน มือใหญ่ลูบแก้มเนียน ดวงตาคมกริบมองทุกรายละเอียดบนใบหน้างามแล้วก็ต้องอมยิ้มภูมิใจ เธอสวยจริง ๆ สวยมากกว่าทุกครั้งที่เขาเคยเห็น
“พี่จะไปมองใครได้ครับ เมียพี่สวยขนาดนี้ ทั้งสวย ทั้งหวาน”
“ปากหวานอีกแล้วนะคะ”
“ให้ชิมครับ”
เจ้าบ่าวรูปหล่อโน้มหน้าลงมาหาเธอช้า ๆ ก่อนจะชะงักเล็กน้อยเมื่อนิ้วเรียวยกขึ้นมาแตะริมฝีปากของเขาเป็นเชิงห้าม
“ไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวลิปสติกเลอะ”
“อืม เสียดายจัง อยากให้น้ำมนต์ได้ชิมว่าวันนี้ปากของพี่ยังหวานเห
