สุขใดเล่า จะเท่าวันพิเศษคืนเข้าหอกับเมีย สุราเมรัยที่ไม่ได้แตะมาตั้งแต่เกิดเรื่องครั้งนั้นก็จำใจต้องยกแก้วขึ้นชนกับกลุ่มเพื่อนและแขกที่มาร่วมอย่างเลี่ยงไม่ได้ กว่างานช่วงเย็นจะเสร็จสิ้นก็ว่าล้ามากพอแล้ว ผู้เป็นอายังจ้างหมอลำคณะใหญ่มาให้อีก ราวกับว่าดีใจนักหนาที่ได้เห็นหลานชายเป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว
ปราบแต่งเมียเข้าบ้านยังขนาดนี้ ถ้าแต่งออกไปอยู่กับเมียเสี่ยไม่บวชให้เลยหรือยังไง ดูไม่ออกเลยว่าตั้งใจอยากจะเฉดหัวหลานขี้ข้าม้าครอกคนนี้ทิ้ง
บุญคุณที่เคยเลี้ยงมาไม่รู้จักสำนึก อย่าให้เห็นว่าแอบร้องไห้ก็แล้วกัน!
“เฮีย ทำอะไรจ๊ะ”
ให้หลังแขกคนสนิทร่วมส่งบ่าวสาวเข้าห้องหอเสร็จ ลี่หมวยที่เลือกนั่งลงปลายเตียงกว้างเพื่อจะถอดรองเท้าส้นสูงสีสะอาดตาออกก็ต้องงุนงงกับการกระทำของสามีหมาด ๆ ซึ่งย่อตัวลงตรงหน้า
“แดงเบิดละหมวย เจ็บคือบ่บอกเฮียตั้งแต่ตอนอยู่ในงาน” (แดงหมดแล้วหมวย เจ็บแล้วทำไมไม่บอกเฮียตั้งแต่อยู่
