"มีอะไรทำไมเสียงดังกันจังเลย เดี๋ยวอาจารย์ก็เข้ามาด่ากันหรอก" สุชาดาเดินเข้ามาแบบไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร
"มาแล้ววว.." เพื่อนผู้ชายหลายคนต่างก็หันไปพูดกัน แต่ไม่มีใครกล้าเย้ยเหมือนไต้ฝุ่น เพราะยังไงสุชาดาก็เป็นผู้หญิง
"มีอะไรกันคะฝุ่น.....?" ดวงตาสุชาดามองไปเจอรอยกัดที่ซอกคอของไต้ฝุ่น.แล้วเธอก็มองไปรอบๆ ห้อง ตอนนี้กลุ่มเพื่อนมองมาที่เธอและไต้ฝุ่น ต่างคนก็ต่างอมยิ้ม เพราะคิดว่ามันเป็นฝีมือของสุชาดา
ไต้ฝุ่นรีบจับพลาสเตอร์ที่เพื่อนดึงออกมาแปะไว้ แล้วก็หยิบโทรศัพท์มากดเล่นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
สุชาดาก็ทำหน้าไม่ถูกเหมือนกัน แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้เธอคิดว่าเพื่อนในห้องคงคิดว่าเป็นฝีมือของเธอ สุชาดาก็เลยเงียบไว้ เพราะถ้าพูดไปคนที่เสียหน้าก็คือเธอมากกว่า
"เที่ยงนี้เราไปกินอะไรกันดีคะฝุ่น" สถานะของเธอยังไม่มั่นคง จะออกตัวแรงก็ไม่ได้ ต้องค่อยๆ พูดกับเขาแบบอ่อนหวาน แบบนี้ถึงจะมัดใจผู้ชายได้
"ไม่รู้เห
