ก๊อก ก๊อก
หลังจากที่เจ้าขุนออกจากห้องไปได้เพียงไม่นาน ก็ได้ยินเสียงคนมาเคาะประตูเรียกที่หน้าห้อง
หญิงสาวเงียบฟังว่าเป็นใครที่มาเคาะ
"หนามจ๊ะ"
"คะ" หนามเตยรีบมาเปิดประตู
"แม่ทำข้าวต้มร้อนๆ ขึ้นมาให้จะได้มีอะไรรองท้องก่อนนอนบ้าง" เมื่อประตูเปิดออกนางก็ได้ถือข้าวต้มเดินเข้าไปในห้อง
"คุณแม่ไม่ต้องลำบากก็ได้ค่ะ หนามยังไม่หิว"
"ไม่หิวก็ต้องกิน" เจ้าขาดูแล้วเธอคงจะยังไม่ทานข้าวเย็น และตอนนี้มันก็ดึกมากแล้วด้วย
"ขอบคุณค่ะ" หญิงสาวไหว้พร้อมกับกล่าวคำขอบคุณ จะทานได้หรือไม่ได้ค่อยว่ากันอีกที เพราะตอนนี้แค่ได้กลิ่นก็ชวนให้อาเจียนแล้ว
"ว่าไงครับแม่" เจ้าขุนถามขึ้นทันทีที่เห็นแม่ออกมาจากห้องนั้น เขายืนรออยู่ด้านหน้าแบบเงียบๆ แถมยังหลบด้วยเพราะกลัวเธอมองออกมาเห็น
"แม่ว่าลูกก็ไปพักผ่อนได้แล้วดึกแล้วนะ
"แม่ตอบผมก่อนสิครับ
"จะให้แม่ตอบอะไร"
"เธอจะกินข้าวไหมครับ"
"แม่ไม่รู้"
"ทำไมแม่ไม่อยู
