บทที่ 49

1433 Words

"นี่มันอะไรกัน" สุชาดาพูดพร้อมกับมองซ้ายแลขวา แล้วเธอก็รีบเดินเข้าไปถอดปลั๊กทีวีออก แต่มันไม่ได้มีแค่เครื่องเดียว..ทั่วทั้งมหาวิทยาลัยเขาตั้งไว้ทุกจุดที่มีคนเดินผ่าน หรือคนชุมนุมกัน ถือว่าไต้ฝุ่นปราณีที่สุดแล้ว ที่เขาไม่เอาคลิปพวกนี้ไปลงโซเชียล "มองอะไรกัน! กรี๊ดดดดด!!!" สุชาดากรี๊ดแล้ววิ่งหนีไปจากตรงนั้น เพราะอับอาย แต่หนีไปไหนได้ไม่ไกลหรอกเพราะต้องได้รีบเข้าห้องสอบ "สุ.. ป้าคนที่ทำอาหารไม่อร่อยคือแม่ของเธอเหรอ" เข้ามาในห้องเพื่อนยังถามอีก เพราะเรื่องนี้ไม่มีใครรู้เลย แต่สุชาดาก็ไม่ตอบเดินไปนั่งลงที่โต๊ะประจำของตัวเอง พยายามไม่สนใจคนรอบข้าง ทั้งๆ ที่รู้ว่าตอนนี้ทุกคนมองมาที่เธอ คณะการโรงแรม "มันคืออะไรมาย" เพื่อนๆ ของมายมิ้นท์ต่างก็ยืนมองอยู่ที่ทางขึ้นคณะ ซึ่งตอนนี้มายมิ้นท์ก็ยืนดูอยู่ตรงนั้นด้วย "ฉันไม่รู้" จบคำพูดหญิงสาวก็เดินขึ้นไป พอมายมิ้นท์เห็นภาพเหตุการณ์ก่อนที่เธอจะเด

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD