เย็นวันเดียวกันนั้น.. ที่บ้าน
"แม่ทำเองเหรอครับอร่อยดี" เจ้าขุนชิมอาหารที่อยู่ตรงหน้า พอรู้รสชาติแล้วเขาก็เริ่มบรรเลง "ผมไม่รู้ว่าแม่ปรุงรสชาติแบบนี้ได้ด้วย"
"อร่อยก็กินเยอะๆ อันนี้ก็อร่อยนะ" เจ้าขาตักอาหารให้ลูกชิมทุกจาน และก็ไม่บอกด้วยว่าใครเป็นคนทำ ..เพราะถ้ารู้เขาคงจะไม่กิน ซึ่งตอนนี้คนทำไม่ได้อยู่ตรงนี้ด้วย
หนามเตยรู้ดีว่าถ้ายังนั่งร่วมโต๊ะอาหารอยู่ แม่กับลูกคงไม่ได้กินข้าวร่วมกัน เธอก็เลยบอกไปว่ากินตอนทำอิ่มแล้ว
คนตัวเล็กเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าพร้อมกับน้ำตาที่รินไหล สิ่งเดียวที่เธอจำพ่อกับแม่ได้ ก็คือท่านชวนไปเที่ยวทะเล ช่วงใกล้จะปิดเทอมตอนเรียนอยู่อนุบาล
และด้วยความเป็นเด็กที่ไม่เคยเห็นทะเลเลย แต่เธอก็เคยเห็นทะเลในรูปภาพและสื่อต่างๆ มาพอสมควร พอรู้ว่าพ่อกับแม่จะพาไปเที่ยว เด็กน้อยก็ดีใจมากรีบเก็บกระเป๋าไว้ก่อนวันเดินทางตั้งหลายวัน
แต่พอเย็นวันนั้น พ่อกับแม่ก็ไม่มารับที่โรงเรียน
