"จะตบอีกไหม" ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่เจ็บ แต่มันก็คุ้มมากที่ได้จูบ
หญิงสาวไม่พูด ได้แต่มองหน้าเขาแบบทะมึนทึน คนตัวเล็กสะบัดกายหันหลังให้ พร้อมที่จะเดินออกมา
"แน่ใจนะว่าจะกลับไปเรียน"
เธอหยุดแล้วก็หันกลับมาอีกครั้ง "เรื่องของฉัน!"
"ถ้าไม่กลัวคนมองก็กลับไปสิ"
"มอง?.. ทำไมคนต้องมองด้วย" มือเรียวรีบควานหากระจกที่อยู่ในกระเป๋าออกมาส่องดูใบหน้าของตัวเอง "นี่นาย!!" เธอเป็นคนผิวขาวอมชมพู พอมีรอยช้ำมันก็เลยเห็นได้เด่นชัดมาก ถ้าช้ำแค่ตรงริมฝีปากก็ยังพอทาลิปสติกสีเข้มๆ ปิดบังได้ แต่นี่มันช้ำเลยลงมาจนถึงเนื้อบางๆ ตรงมุมปาก
"จะกลับบ้านไหมเดี๋ยวจะไปส่ง"
"ไม่! เดี๋ยวพี่ขุนจะไปส่ง"
"ทำไมต้องให้มันไปส่งด้วย"
"แล้วทำไมฉันต้องบอกคุณด้วย นั่นมันเรื่องส่วนตัวของฉัน"
"สงสัยว่ารอยแค่นี้เธอคงจะยังไม่พอใจ" เท้าแกร่งค่อยๆ ก้าวเดินตรงมาหาคนตัวเล็ก ซึ่งตอนนี้เธอก็ค่อยๆ ก้าวถอยหลังออกไป
"กรี๊ดด" หญิงสาวสะดุดก้
