ห้องเรียนของไต้ฝุ่น..
"มึงเป็นอะไรทำไมหน้าตาดูเหมือนคนแฮงค์เหล้าเลยวะ" ไต้ฝุ่นเข้ามาในห้องเรียนก็สังเกตดูหน้าเพื่อนรัก
"เมื่อคืนนี้ไปดื่มกับไอ้นิกรมันหน่อย ..แต่ก็ไม่หน่อยหรอก.. มากเลยแหละแบบเมาไม่รู้เรื่องเลย..ตอนนี้ก็ยังปวดหัวอยู่เลย" พูดแล้วดัมมี่ก็ฟุบลงที่โต๊ะเรียนแบบคนไม่มีเรี่ยวแรง แต่ทันใดนั้นดัมมี่ก็ลุกขึ้นมาอีกครั้งเพราะคิดอะไรได้ "เมื่อคืนนี้กูโทรหามึงตั้งหลายครั้งก็ไม่รับสาย"
"โทรหากูทำไม"
"ก็โทรหาว่าจะชวนมึงออกมาดื่มด้วย"
เมื่อคืนนี้ไต้ฝุ่นไม่ได้เปิดเสียงโทรศัพท์ไว้ ถึงเพื่อนโทรชวนออกมาดื่มเขาก็คงไม่ออกมาแน่
"มึงยิ้มอะไรวะ" ดัมมี่ยังคุยเรื่องนั้นไม่เสร็จเลย ก็เห็นใบหน้าหล่อคมของเพื่อนยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยแบบมีเลศนัย
"ยิ้มอะไรก็เรื่องของกูสิ มึงจะให้กูหน้าบึ้งอยู่ทั้งวันเลยหรือไง"
"ก็กูไม่ชินที่มึงยิ้มนี่หว่า มึงหน้าบึ้งกูยังชินกว่า"
"โรคจิตหรือเปล่ามึง" ในขณะที่ทั้งสองกำ
