"ฉันอยากจะขอคุยกับคุณเรื่องพ่อ.. แต่ถ้าคุณยังไม่ว่างก็ไม่เป็นไรนะคะ"
"ว่าง..ผมว่าง" ถึงแม้เธอจะไม่มีท่าทีอะไรออกมาให้เห็น แต่เขารู้ดีว่าภาพเมื่อสักครู่มันต้องทำให้เธอเข้าใจผิดแน่
"ถ้างั้นฉันขอคุยตรงนี้เลยแล้วกัน คุณจะได้ไม่เสียเวลา"
"ไม่ได้เสียเวลาเลย ผมมีเวลาให้คุณเสมอ" ในขณะที่พูดดวงตาคมไม่ละไปจากใบหน้าของหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเขาเลย "เราไปทานข้าวแล้วคุยกันด้วยดีกว่า" จบคำพูดไต้ฝุ่นก็จูงแขนเธอให้เดินตามลงมาข้างล่าง ในใจของเขาก็นึกหวั่นเรื่องที่เธอเพิ่งจะเห็นไป
"ดูนั่นสิสุ" เพื่อนสุชาดากระซิบบอก ในขณะที่เห็นไต้ฝุ่นพาภรรยาของเขาเดินไปทางลานจอดรถ
"ฉันอยากให้มันตาย"
"แกว่าอะไรนะ"
"เปล่าไม่มีอะไรหรอก" สุชาดาฝันไว้สูงมากว่าจะได้เป็นลูกสะใภ้ของเจ้าของสายการบินยักษ์ใหญ่ เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้เข้าใกล้ไต้ฝุ่นให้มากที่สุด ถ้ารู้ว่ารุ่นน้องคนนั้นจะเล่นสกปรกโดยการมอมยา..สุชาดาคงทำแบบนั้
