ตอนพิเศษส่งท้าย
แดเนียลxเจน
ร่างบางรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวันใหม่ด้วยสภาพร่างกายบอบช้ำ เปลือกตาบางหนักอึ้งราวกับมีอะไรมากดทับเอาไว้ไม่ให้เธอลืมตาขึ้นมา แต่สุดท้ายเธอก็พยายามเปิดเปลือกตาบางขึ้นมาจนได้ สิ่งแรกที่ทำคือสำรวจมองหาเจ้าของการกระทำป่าเถื่อนด้วยท่าทางหวาดกลัว
“อึก!”
ร่างบางดีดตัวลุกขึ้นอย่างร้อนรน เมื่อเห็นแดเนียลยืนพิงประตูระเบียงจ้องมองมาที่เธอ จนลืมนึกไปถึงร่างกายที่บอบช้ำ เธอพยายามข่มความเจ็บปวดเอาไว้ ไม่อยากที่จะแสดงมันออกมาต่อหน้าเขา
“ฉันสมัครเรียนให้เรียบร้อยแล้ว และนับแต่วันนี้เธอจะย้ายมาอยู่ที่นี่แทน งานที่ร้านก็ไม่ต้องไปทำ”
“ไม่!!” เจนตะโกนตอบกลับไปด้วยท่าทีหวาดผวา
“ไม่ ?”
แดเนียลพูดทวนประโยคของหญิงสาวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ก่อนจะก้าวเท้าเรียวยาวเข้าหาคนตัวเล็กที่นั่งพิงขอบเตียงอย่างเชื่องช้า ราวกับต้องการจะสื่อว่าสุดท้ายแล้วเธอก็หนีเขาไม่พ้นอยู่ดี
“
