แบร์รี่นอนแผ่อยู่บนเตียงที่ว่างเปล่า ชีสเค้กแอบกลับไปก่อนอีกแล้ว แต่ครั้งนี้ความรู้สึกต่างไปจากครั้งแรกที่อีกคนเคยทำ เขานอนกลิ้งไปมาด้วยความว่างเปล่า สายตาเหลือบไปเห็นกระดาษโน้ตที่แปะเอาไว้ที่ประตูห้องนอน เมื่อเห็นดังนั้น จากที่ลากเลื้อยด้วยความขี้เกียจ ก็กลับเด้งตัวลุกขึ้น รีบไปคว้ามาดูอย่างรวดเร็ว
‘ ไอ้โง่ ’
“หน็อยแน่ อีคนฉลาด!” แบร์รี่แผดเสียงดังลั่น เขาแทบอยากจะปากระดาษทิ้ง เสียแรงที่ลุกขึ้นมาอ่านเหมือนคนบ้า แต่ถึงอย่างนั้นมุมปากก็มีรอยยิ้มผุดออกมา ชายหนุ่มกลับไปทิ้งตัวนอนอีกครั้ง คิดทบทวนเรื่องราวต่างๆ ก่อนจะตัดสินใจหาทางออกทีละเรื่อง
“แล้วแกอยากให้คนอื่นรักแกแบบไหน แบบที่แกเป็น หรือแบบที่เขาอยากให้แกเป็น” น้ำเสียงและใบหน้าจริงจังของชีสเค้กฉายซ้ำอยู่ในหัวจนต้องถอนหายใจออกมา ก่อนจะตั้งสติหยิบมือถือขึ้นมาพิมพ์ๆ ลบๆ อยู่หลายครั้ง สุดท้ายก็ตัดสินใจกดส่งออกไป
Bearry: น้องเพชรคะ พี่ว่าพ
