ดวงฤดีทิ้งเรื่องไม่สบายใจเกี่ยวกับท่าทางที่เปลี่ยนไปของหม่อมราชวงศ์อติเทพไปชั่วคราว เมื่อตรงหน้าของหล่อนนั้นคือลุงทองดี ผู้มีพระคุณที่กำลังนั่งมองหล่อนอยู่บนเตียงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย แต่กระนั้นหล่อนก็ทำได้ไม่ดีนัก เพราะลุงทองดีก็ยังสังเกตเห็นอยู่ดี
“ทำไมหน้าเศร้านักล่ะฤดี ไหนเอ็งเคยบอกลุงว่าจะยิ้มให้ปากฉีกไปถึงหูเลยไงล่ะถ้าลุงกลับมาเดินได้อีกครั้ง”
คำถามที่เต็มไปด้วยความกังขาระคนห่วงใยของคู่สนทนาทำให้ดวงฤดีต้องปั้นยิ้มสุดกำลัง
“ฤดี... ฤดีไม่ได้หน้าเศร้านะจ๊ะ ฤดีกำลังดีใจต่างหากที่ลุงทองดีจะได้กลับบ้านแล้ว”
“หน้าเอ็งยิ้ม แต่สายตาของเอ็งเศร้าหมอง มีอะไรที่ปิดบังลุงอีกหรือเปล่าฤดี”
คนถูกถามรีบส่ายหน้าดิก “ไม่... ไม่มีหรอกจ้ะลุง ฤดี... จะมีอะไรปิดบังได้ยังไงล่ะจ๊ะ”
“แต่ลุงไม่เชื่อ ไหนบอกมาสิว่าเอ็งไม่เอาเงินมาจากไหนนักหนามารักษา มาผ่าตัดลุงนะ”
ดวงฤดีหน้าถอดสีกับคำถามของชายช
