“คุณกำลังเข้าใจผิดนะคะ ว้าย!”
ร่างอรชรถูกเหวี่ยงลงบนเตียงนอนอย่างไม่ปรานี ก่อนที่มัจจุราชในคราบของเทพบุตรจะก้าวตามเข้ามายืนถมึงทึงอยู่เบื้องหน้า หน้าตาของเขาเต็มไปด้วยความเดือดดาล ขณะที่ดวงตาสีรัตติกาลของเขาก็เต็มไปด้วยกองไฟ
“อย่ามาเล่นบทนางเอกต่อหน้าฉันอีก...” คนตัวโตเค้นเสียงเหี้ยมโหดออกมา สายตาที่เขาทอดมองมายังหล่อนน่าหวาดกลัวเหลือเกิน “เพราะฉันไม่มีทางหลงเชื่อมันอีกแล้ว”
ดวงฤดีเม้มปากแน่นมองมัจจุราชเลือดเย็นตรงหน้าด้วยความร้าวรานใจ
“แล้วคุณเคยเห็นฉันเป็นอย่างอื่นด้วยเหรอคะ นอกจากอีตัวน่ะ”
คนฟังแสยะยิ้ม กระโดดขึ้นมาบนเตียง มือหนาตะครุบข้อเท้ากลมกลึงเอาไว้ก่อนที่เจ้าหล่อนจะทันได้พลิกตัวหนี จากนั้นก็ดึงเข้ามาปะทะกับตัวอย่างไม่ปรานี
“ก็เพราะว่าผู้หญิงอย่างเธอมีนิสัยเหมือนอีตัวแบบนี้ไงถึงได้ร่านได้แรดนัก ฉันเหรอก็นึกว่าไปเยี่ยมตาแก่นั่น ที่แท้ก็นัดชู้รักมากกมากอด นี่เธอจะอยู่ลำพังโดย
