มือของวายุกำผมของเวหาแน่น มือของเวหาก็กำผมของวารีแน่น ส่วนสองมือของวารีกำผมของพี่ชายฝาแฝดไว้แน่นเช่นกัน ในขณะที่ขาป้อมๆ ก็ของแต่ละคนก็ไม่มีใครยอมใคร ถีบได้เป็นถีบ เตะได้เป็นเตะ หากเพลี่ยงพล้ำก็ยังมีปากที่พร้อมฝังเขี้ยวลงไปส่วนใดส่วนหนึ่งบนร่างกายของอีกฝ่าย แต่กลับไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาจากปากของทั้งสามคน แต่ทันทีที่เสียงเปิดประตูแต่งตัวดังขึ้น ทั้งสามคนก็ผละออกจากกันราวกับร่างกายติดสปริงดีดออกมา
“ม้าทิ่มไหน ป๊าปิ๊ไหน” วายุ เวหา และวารี ในวัยสองขวบ นั่งตาแป๋วเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ในขณะที่มือไพล่หลังไว้ เอ่ยถามหม่าม้าทับทิมที่ใส่ชุดสัตวแพทย์สีเขียว ส่วนปะป๊าปลีก็แต่งตัวเรียบร้อยเป็นทางการกว่าทุกวัน
“หม่าม้าจะไปตรวจสุขภาพช้างที่ปางค่ะ” ทับทิมบอกลูกน้อยทั้งสาม และรู้สึกถึงความผิดปกติ แต่ก็ทำเป็นนิ่งไว้ก่อน
“ปะป๊าต้องไปประชุมที่กรมป่าไม้ครับ” ปลีดูแลไร่สักทองอย่างเต็มตัว แม้จะยังไม่ได้ย้า
