หลังจากเสร็จประชุม ไทม์ก็บึ่งรถพอร์ชคันหรูไปรับลูกชายทั้งสองที่โรงเรียนอนุบาลทันที สภาพของรองประธานในชุดสูทเนี้ยบแต่ใส่รองเท้าแตะสีเหลืองลายเป็ดเดินเข้าไปในโรงเรียน ทำเอาคุณครูและผู้ปกครองคนอื่นมองกันเกรียว แต่ไทม์ไม่สน เขาอุ้มเคนขึ้นแนบอกและจูงมือจูเนียร์กลับมาที่รถเพื่อรีบกลับไปหา "คนรักที่นอยป่วยอยู่ที่บ้าน
ทันทีที่ถึงบ้าน ไทม์ส่งลูกๆ ให้คุณปู่ช่วยดูแลต่อ ส่วนตัวเองรีบเปลี่ยนชุดเป็นเสื้อยืดกางเกงขาสั้นสบายๆ แล้วเดินถือชามข้าวต้มหอมกรุ่นเข้าไปในห้องนอน นินิวที่นั่งเฝ้าอยู่พอเห็นเพื่อนมาก็ขอตัวกลับทันที
"พี่อุ่นครับ.. ผมกลับมาแล้วนะ"
ไทม์กระซิบข้างหูพลางประคองร่างบางที่ดูอ่อนเพลียให้ลุกขึ้นพิงหมอน
"ไข้ลดลงบ้างหรือยังครับ?"
"อื้อ.. ไทม์... ทำไมกลับมาเร็วจังเลยค่ะ"
ไออุ่นพยายามจะยิ้มให้ แต่ไทม์รีบชิงดึงเธอเข้ามากอดไว้หลวมๆ
"ผมเป็นห่วงพี่จนไม่มีสมาธิทำงานเลยนะ รู้ไหมว่าวันนี้ผมยอมใส
