บททดสอบที่ยิ่งใหญ่ เมื่อความเป็นจริงเข้าจู่โจม ไทม์ต้องมาเป็นคุณพ่อลูกอ่อนสวมเสื้อยืดคอกลมยับๆ ที่มีรอยคราบนมลูกอยู่บนบ่า
พอกลางดึก ไทม์ที่เพิ่งจะได้หลับตาลงหลังจากกลับจากตรวจผับตอนตีหนึ่งถึงกับสะดุ้งสุดตัว เขาเห็นไออุ่นพยายามจะยันตัวขึ้นด้วยท่าทางเพลียๆ จึงรีบกดไหล่เธอให้นอนลงตามเดิม
"พี่อุ่นนอนเถอะเดี๋ยวผมจัดการเอง"
ไทม์พูดเสียงงัวเงียแต่หนักแน่น
เขาลุกขึ้นมาอุ้มลูกชายตัวน้อยขึ้นพาดบ่า เดินวนไปมาทั่วห้องนอนกว้างขวาง มือหนึ่งประคองก้น อีกมือลูบหลังเบาๆ ท่าทางเก้ๆ กังๆ ในวันแรกเริ่มคล่องแคล่วขึ้น
"โอ๋ๆ. ไม่ร้องนะครับคนดี พ่ออยู่นี่แล้ว"
ไทม์พึมพำเสียงอ่อนโยนพลางตรวจดูผ้าอ้อม
"อื้อหือ... ชุดใหญ่เลยนะลูก สมกับเป็นลูกเขาจริงๆ จัดหนักจัดเต็ม"
เขาบรรจงเปลี่ยนผ้าอ้อมอย่างระมัดระวัง แม้จะตาปรือจนแทบปิดแต่ก็ยังชวนลูกคุยจ้อเพื่อไม่ให้ตัวเองหลับกลางอากาศ กว่าเจ้าตัวร้ายจะยอมสงบและหลับปุ๋ยไ
